Die LUR vir onderwys in die Noord-Kaap, Zolile Monakali, is beveel om skadevergoeding te betaal nadat ‘n leerling chemiese brandwonde in ‘n skool se badkamer opgedoen het.
Die bedrag sal by ‘n aparte verhoor oorweeg word.
Die voorval het in Oktober 2015 gebeur toe die leerling, wat nie in hofstukke genoem word nie, 11 jaar oud was.
Luidens ’n onlangse Noord-Kaapse hooggeregshof-uitspraak in Kimberley het die leerling toilet toe gegaan.
Nadat hy die fasiliteit gebruik het, het hy ontdek daar is geen water om die toilet te spoel nie.
Die seun het toe afgekom op ‘n houer met vloeistof, wat beskryf word as suur of dreinskoonmaker, luidens die uitspraak.
Hy het destyds aangeneem dis water.
Hy het geen ondervinding in die hantering van suur gehad nie.
Die leerling het hierdie vloeistof gebruik om die toilet te spoel.
Regter Lawrence Lever, wat die uitspraak gelewer het, het gesê die leerling het getuig dat, toe hy hierdie vloeistof in die toilet gegooi het, dit begin “kook”.
“Nadat dit ontdek is dat dit nie water was nie, lyk dit of ‘n proses van eksperimentering gevolg het. Dit het uiteindelik daartoe gelei dat die slagoffer of ‘n ander leerder hierdie dreinskoonmaker in die urinaal gegooi het. Uiteindelik het hierdie eksperimentering het daartoe gelei dat die dreinskoonmaker op die slagoffer spat en verbrand het.”
Lever sê die leerling het brandwonde aan sy kop, gesig en lyf opgedoen. Hy het behandeling vir sy brandwonde in die hospitaal ontvang.
Die leerling se pa het die LUR gedagvaar.
Die LUR se regsverteenwoordiger het egter aangevoer die seun is “aan sy eie hand” beseer, dat hy die “outeur van sy eie ongeluk was, en [sy kliënt] was nie verantwoordelik vir sulke skade nie”.
Lever het gesê die leerling se bewyse was dat hy nie voor die voorval op suur afgekom het nie.
Lever het gesê daar is geen ondersoek in kruisondervraging of die slagoffer die gevare van die hantering van suur en die voorsorgmaatreëls wat nagekom moet word wanneer hy met suur te doen het, verstaan nie.
Daar was ook geen ondersoek of die seun die volwassenheid en vermoë gehad het om irrasionele of impulsiewe dade in die hantering van die chemikalieë te vermy nie.
Die regter het gesê die skade wat die slagoffer gely het, is nooit ernstig betwis nie.
Hy het gesê foto’s van die beserings aan die slagoffer is ontdek, en die egtheid en waarheid daarvan is nie deur die LUR betwis nie.
Daarom kon die LUR nie ontken dat die slagoffer die skade gely het soos beweer word nie.
Volgens die uitspraak het ‘n Mnr Mokopaneng, in diens van die skool, ‘n dreinskoonmaker gebruik om die dreine te ontblokkeer. Hy het geweet die staande opdrag rakende die dreinskoonmaker was dat dit in ‘n kantoor in die administrasieblok toegesluit moet word wanneer dit nie in gebruik is nie.
Op die betrokke dag het hy dit egter gelos en middagete gaan eet omdat hy nog nie daarin geslaag het om die drein oop te maak nie.
“Dit is duidelik dat die wetlike oortuigings van die gemeenskap vereis dat die dreinskoonmaker buite bereik van die minderjarige leerders by die betrokke, of enige, skool toegesluit word om te verhoed dat hulle hulself skade berokken,” het Lever gesê en bygevoeg dat Mokopaneng het nie aan hierdie standaard voldoen nie.
“Soos reeds vasgestel, is die eerste verweerder (LUR vir Onderwys) plaasvervangend verantwoordelik vir die dade en/of versuim van mnr Mokopaneng wanneer hy optree binne die verloop en bestek van sy diens by die betrokke skool.
“Die aard van die dreinskoonmaker self en sy eiendomme vereis dat dit buite bereik van leerders gehou moet word. Op grond van die getuienis het die owerhede by die skool en mnr Mokopaneng dit geweet. Tog het mnr Mokopaneng versuim om toepaslike stappe te neem om die dreinskoonmaker buite bereik van die leerders by die genoemde skool.”
